تراریختی در برنج با استفاده از یاحته های دیپلوئید انجام می شود و هر ژن خارجی فقط به یکی از جفت های کروموزوم وارد می گردد. تراریختی یاخته های هاپلوئید نظیر ریزهاگ ها و پینه مشتق از آن در اثر دوبرابر کردن کروموزوم ها، اصلاح برنج را کارآمدتر کرده است. در کشت بساک برنج روش های متعددی رواج یافته است. علاوه براین، پینه های مشتق از بساک های برنج به دلیل دوبرابر شوندگی خود به خودی کروموزومی سطوح پلوئیدی گوناگونی را نشان می دهد. اگر چه هاپلوئیدهای دوبرابر زیادی میتوانند باززایی شوند، اما یک روش درخور توجهی برای تحت کنترل درآوردن سطح پلوئیدی شناخته نشده است. اندازه پینه در سطح پلوئیدی گیاهان باززایی اثر می گذارد. این آزمایش فقط یک روز انتقال پینه را به محیط باززایی مورد بحث قرارمی دهد. بنابراین، بررسی این که آیا چنین رابطه ای برای پینه هایی که در زمان های مختلف کشت می شوند، می تواند به کار رود، نیاز به تحقیق دارد. در مورد اثر مواد نیمه جامد کننده محیط کشت پینه زایی برروی باززایی گیاهی مرحله بعدی، در کشت بساک برنج اطلاعاتی گزارش شده است. در این مقاله، آثار غلظت آگارز محیط پینه زایی، زمان انتقال پینه به محیط باززایی، قطر پینه و برهم کنش هایشان برروی باززایی گیاهچه ها و سطح پلوئیدی گیاهچه های باززایی شده مورد تحقیق قرار گرفت.

برای مشاهده متن کامل روی ادامه مطلب کلیک کنید.

شاد باشید