تبليغاتX
بیوتکنولوژی گیاهی - نكاتي كليدي در جهت ورود به بازار بيوتكنولوژي
همه چیز در مورد بیوتکنولوژی گیاهی

بيوتكنولوژي با گستره­اي كه تحت پوشش قرار داده است، قلمرو وسيعي را در صنايع و توليد فراورده­هاي گوناگون زيستي  به­خود اختصاص داده است. وقتي بحث بيوتكنولوژي مطرح مي­شود، بيش از هرچيز، عناويني چون ژنوميكس، پروتئوميكس و فراورده­هاي تراريخته به ذهن متبادر مي­شوند. با چنين پيشفرضي، ورود به عرصه صنعتي كردن و توليد فرآورده­هاي بيوتكنولوژيك چندان ساده به­نظر نمي­­رسد؛ در حالي­كه اين مباحث جزئي از بيوتكنولوژي هستند و بخش تجاري بيوتكنولوژي، غالباً مبتني بر فناوريهاي بسيار ساده است. مطلب زير كه در گفتگو با دكتر ملبوبي رئيس انجمن ژنتيك ايران و عضو هيئت مديرة انجمن بيوتكنولوژي عنوان شده است، به بررسي اين موضوع مي­پردازد:    

بيوتكنولوژي گياهي چهار شاخه مهم دارد:

1. كا بر روي گياهان تراريخته (گياهاني كه ژنتيك آنها مورد دست­ورزي قرار گرفته است)

2. استفاده از روشهاي كشت بافت براي توليد انبوه نهال­ها و گياهان مورد نظر

3.  استفاده از نشانگرهاي مولكولي، كه اصطلاحاً تحت عنوان روش اصلاح مولكولي شناخته مي­شود. اين روش، علاوه بر آن كه اصلاح نباتات را سرعت مي­بخشد كاربردهاي وسيع ديگري نيز در كشاورزي دارد. 

4. استفاده از عناصر حياتي براي كاهش مصرف كود و سموم و كاهش آلودگي­هاي زيست محيطي كه به طور مثال با استفاده از كودهاي بيولوژيك و يا مبارزة بيولوژيكي با بيماريهاي گياهي صورت مي­گيرد. 

ما بايد به بيوتكنولوژي گياهي با اين ديد نگاه كنيم. متاسفانه در حال حاضر، تا بيوتكنولوژي گياهي مطرح مي­شود مبحث گياهان تراريخته مورد نظر قرار مي‌گيرد. البته اين مقوله در جاي خودش بسيار مهم است ولي مساله اين است كه پرداختن به يك بحث، باعث مي­شود موضوعات ديگر ناديده گرفته شود و در آن زمينه­ها سرمايه­گذاري نشود. از طرفي ديگر چون به بحث خطرات محصولات تراريخته دامن زده مي­شود، ممكن است سبب شود كه مردم و مسئولين كشور به كل مقولة بيوتكنولوژي بدبين شوند. 

به بيوتكنولوژي بايد به عنوان يك رشته مولد تكنولوژي نگريسته شود.

اكثر شاخه­هاي علمي به اوج خود رسيده­اند و خلق يك تكنولوژي جديد در آنها بسيار مشكل است. اگر درصد تكنولوژي‌هاي جديدي را كه ايجاد مي­شوند در نظر بگيريم، بيوتكنولوژي كه هر روز حرف جديدي دارد, با تكنولوژي‌هاي ديگر قابل مقايسه نيست. لذا اعتقاد دارم كه در برنامه‌ريزي‌هاي كشور بايد توسعه واقعي را در توسعه بيوتكنولوژي ببينيم. 

بايستي بخش خصوصي در بيوتكنولوژي فعال شود.

در كشور حدوداً هفتاد ميليوني ما، در حال حاضر حدود 500 نفر بيوتكنولوژيست وجود دارد؛ در حالي كه اين رقم در آمريكا بالغ بر 150 هزار نفر مي­باشد. بيوتكنولوژي زاينده تكنولوژي است لذا بسيار درآمدزا است و به همين دليل مي­بينيم كه در دنيا سرمايه­گذاران عمده بيوتكنولوژي، شركت‌هاي خصوصي هستند. اما در كشور ما شركت‌هاي خصوصي توليد كننده محصولات بيوتكنولوژي حدود ده الي دوازده شركت هستند. البته قبلاً همين قدر هم نبوده و الان شروع شده و با سرعتي به پيش مي­رود كه اميدواركننده است. 

توجه خود را به قسمتهاي پيچيده بيوتكنولوژي معطوف نسازيم.

اكثر شركت‌هاي خصوصي جهان كه در زمينه بيوتكنولوژي گياهي كار مي­كنند ملاحظه مي­شود كه كارشان كشت بافت است يا مثلاً اصلاح بذر مي­كنند. يا در زمينه پزشكي به توليد آنتي‌بادي‌هاي سرطان و غيره كه مقوله‌هاي ساده­اي هستند، مي­پردازند. شركت‌هاي كمي هستند كه در زمينه محصولات تراريخته يا داروهاي نوتركيب (كه تكنولوژي پيچيده­اي دارند) كار مي­كنند، البته اگر بشود در اين زمينه­ها هم كار كرد خيلي خوب است چون بالطبع ارزش افزوده بالايي دارد. پس ما غافل نباشيم كه زمينه­­­هاي تجاري بيوتكنولوژي اتفاقاً قسمتهاي آسان آن مي­باشد و ما هم به راحتي مي­توانيم در آن مقوله­ها وارد شويم.

به نقل از شبکه تحلیلگران ایران

+ نوشته شده در  جمعه بیست و دوم شهریور 1387ساعت 10:50  توسط مریم  |